Ook de sportkantine moet het kunnen uitleggen

De penningmeester van een voetbalclub zei het zoals veel besturen het zeggen: wij zijn geen horeca, wij draaien alleen de kantine. De frituur staat er wel, de snijplank voor de uitsmijter ook, en op zondag liggen de broodjes kaas twee uur in een bak zonder deksel. Dat is werken met bederfelijke waar. De grootte van de kaart verandert de plicht niet.

Verordening (EG) nr. 852/2004 geldt voor voedselbedrijven. Een vereniging die eten verkoopt, ook als de mensen achter de balie vrijwilliger zijn, hoort daar in de praktijk bij. De NVWA kijkt naar het eten en de manier waarop, niet naar het feit dat de opbrengst naar de jeugd gaat.

Wat er in een kantine meestal misgaat

Niet de theorie van zeven principes. Wel drie gewoontes. De koelkast die ook drank koelt en daardoor op 10°C staat. De doek die over de tosti-plaat gaat en daarna over het werkblad. En de persoon die ‘het altijd zo doet’ en nooit een thermometer heeft vastgehouden. Een korte cursus haalt die gewoontes niet in één middag weg, maar hij geeft het bestuur iets om naar te wijzen: dit is de grens, dit is waarom de levering terug moet.

Vrijwilligers wisselen. Een map met certificaten van mensen die al twee seizoenen niet meer tappen, helpt de dienst van zondag niet. Koop plaatsen voor de ploeg die er nu staat, en deel de link in de app-groep. Pools of Spaans mag, als dat de taal is waarin iemand de vraag echt leest. Meer daarover in vier talen in één ploeg.

Een restaurant en een kantine verschillen in de kaart. De betekenis van de afkorting niet. Die staat in wat HACCP betekent.